1.7273

Stale odporne na działanie wodoru są stalami przeznaczonymi do wytrzymywania uszkodzeń związanych z wodorem, w tym kruchości wodorowej i ataku wodorowego. Stosuje się je na zbiorniki ciśnieniowe, rurociągi i urządzenia technologiczne narażone na działanie środowisk zawierających wodór, w przypadku których istotna jest odporność na wnikanie wodoru i utratę ciągliwości.

Opisuje to całą klasę materiałów. Przed zamówieniem zawsze zweryfikuj konkretny gatunek według normy.

Wymieniono wszystkie zapisane oznaczenia — bez skracania, bez „+ n więcej”. Każde z nich jest samo w sobie adresem prowadzącym z powrotem tutaj.

Kolumna „W postaci opublikowanej” to ciąg źródłowy znak po znaku, wraz z przecinkiem dziesiętnym; Min i Maks to granice po przetworzeniu. Pierwiastki niewymienione nie mają zapisanej wartości — pomijamy je, nigdy nie domyślamy się ich.

Te cztery temperatury są OBLICZENIEM na podstawie własnego składu tego gatunku, według opublikowanego modelu Li, Niebuhr, Meekisho i Atteridge (1998) — nigdy pomiarem, i są obliczane na podstawie GÓRNEJ GRANICY zarejestrowanego zakresu każdego pierwiastka, a nie wartości środkowej. Jeśli dla tego gatunku dostępny jest również zmierzony punkt przemiany (Ac1, Ac3, Ar1, Ar3), jest on pokazany osobno we Właściwościach fizycznych i mechanicznych i nigdy nie jest tu zastępowany wartością przewidywaną — Ae (przewidywana, równowagowa) i Ac/Ar (zmierzona, podczas nagrzewania lub chłodzenia) to różne wielkości fizyczne i mogą różnić się o dziesiątki stopni; rozbieżność między nimi nie jest błędem żadnej z nich.

Brak właściwości oznacza, że nie mamy dla niej wartości — pomijamy ją, zamiast szacować, interpolować z sąsiedniego gatunku czy uzupełniać z poradnika. Nie oznacza to, że właściwość jest dla tego materiału niezdefiniowana.